Clostridium, ‘het Bloed’

Kennisbank Schaap

1.6 Clostridium, ‘het Bloed’

Clostridium, ‘het Bloed’

In het kort

‘Het bloed’ wordt veroorzaakt door de bacterie Clostridium perfringens. Deze bacterie komt van nature voor in de omgeving en in het darmkanaal van gezonde schapen en geiten. Onder bepaalde omstandigheden kunnen ze zich snel vermenigvuldigen en grote hoeveelheden gifstoffen (toxines) produceren. Deze gifstoffen kunnen ernstige schade veroorzaken en leiden vaak tot plotselinge sterfte, vooral bij lammeren.

Wat is de oorzaak?

De veroorzakende bacterie Clostridium perfringens kan normaal in kleine aantallen in de darmen aanwezig zijn zonder problemen te veroorzaken. Wanneer omstandigheden in de darm gunstig worden voor bacteriegroei, kan het aantal bacteriën sterk toenemen. Hierdoor worden grote hoeveelheden toxines geproduceerd. Deze gifstoffen veroorzaken een ontsteking van de darm (enterocolitis) en worden via de darmwand in de bloedbaan opgenomen.

Via het bloed kunnen de toxines verschillende organen aantasten, waaronder de longen en nieren. In Engelstalige literatuur wordt de ziekte daarom ook wel “pulpy kidney disease” genoemd.

Factoren die bacteriegroei kunnen stimuleren zijn onder andere:

  • plotselinge verhoging van de voeropname
  • grazen op een nieuwe of zeer voedzame weide
  • plotselinge rantsoenveranderingen
  • rantsoenen met veel krachtvoer

Wat zijn de verschijnselen van het bloed?

De ziekte heeft vaak een zeer snel verloop. In veel gevallen worden dieren plotseling dood aangetroffen zonder dat vooraf ziekteverschijnselen zijn gezien.

Wanneer wel symptomen optreden, kunnen deze bestaan uit:

  • sloomheid
  • knarsetanden
  • buikpijn
  • spiertrillingen of stuiptrekkingen
  • soms neurologische verschijnselen

Omdat de symptomen niet altijd specifiek zijn, kunnen ze verward worden met andere aandoeningen zoals E. coli-diarree of hersenvliesontsteking.

Bij welke dieren komt het bloed voor?

Het bloed komt vooral voor bij lammeren en jonge dieren. Opvallend is dat de ziekte vaak voorkomt bij de best groeiende en best gevoede lammeren.

Volwassen dieren kunnen ook besmet raken, maar ontwikkelen meestal een zekere mate van immuniteit door herhaalde blootstelling aan de bacterie en toxines.

Hoe kan bloed worden aangetoond?

Omdat dieren vaak plotseling sterven, wordt de diagnose meestal gesteld door:

  • sectie (pathologisch onderzoek) van een gestorven dier
  • beoordeling van voeding en bedrijfsomstandigheden
  • uitsluiten van andere oorzaken van plotselinge sterfte

Sectie kan helpen om de typische orgaanveranderingen in met name de nieren vast te stellen.

Wat is de behandeling?

Behandeling van aangetaste dieren is vaak moeilijk vanwege het snelle ziekteverloop.

Mogelijke behandelingen zijn:

  • toediening van pijnstillers en ontstekingsremmers
  • behandeling met antibiotica
  • toedienen van vocht en/of elektrolyten

In de praktijk is behandeling echter vaak niet effectief, waardoor preventie de belangrijkste aanpak is.

Hoe kan het bloed voorkomen worden?

Preventie richt zich vooral op voermanagement en vaccinatie.

Belangrijke maatregelen zijn:

  • geleidelijke overgang van rantsoenen, vooral bij verandering naar energierijk voer
  • vermijden van plotselinge rantsoenwisselingen
  • zorgen voor voldoende ruwvoer (gras of hooi)
  • rantsoenen goed mengen en regelmatig voeren
  • voldoende voederruimte voor alle dieren
  • vaccinatie tegen het bloed vanaf drie weken leeftijd. Wanneer drachtige ooien worden gevaccineerd 4 tot 6 weken voor het aflammeren kunnen de lammeren antistoffen via de biest mee krijgen welke de lammeren 6 tot 12 weken beschermen. De vaccinatie van de lammeren kan eventueel gecombineerd worden met vaccinatie tegen zomerlongontsteking.

Clostridium, ‘het Bloed’

In het kort

‘Het bloed’ wordt veroorzaakt door de bacterie Clostridium perfringens. Deze bacterie komt van nature voor in de omgeving en in het darmkanaal van gezonde schapen en geiten. Onder bepaalde omstandigheden kunnen ze zich snel vermenigvuldigen en grote hoeveelheden gifstoffen (toxines) produceren. Deze gifstoffen kunnen ernstige schade veroorzaken en leiden vaak tot plotselinge sterfte, vooral bij lammeren.

Wat is de oorzaak?

De veroorzakende bacterie Clostridium perfringens kan normaal in kleine aantallen in de darmen aanwezig zijn zonder problemen te veroorzaken. Wanneer omstandigheden in de darm gunstig worden voor bacteriegroei, kan het aantal bacteriën sterk toenemen. Hierdoor worden grote hoeveelheden toxines geproduceerd. Deze gifstoffen veroorzaken een ontsteking van de darm (enterocolitis) en worden via de darmwand in de bloedbaan opgenomen.

Via het bloed kunnen de toxines verschillende organen aantasten, waaronder de longen en nieren. In Engelstalige literatuur wordt de ziekte daarom ook wel “pulpy kidney disease” genoemd.

Factoren die bacteriegroei kunnen stimuleren zijn onder andere:

  • plotselinge verhoging van de voeropname
  • grazen op een nieuwe of zeer voedzame weide
  • plotselinge rantsoenveranderingen
  • rantsoenen met veel krachtvoer

Wat zijn de verschijnselen van het bloed?

De ziekte heeft vaak een zeer snel verloop. In veel gevallen worden dieren plotseling dood aangetroffen zonder dat vooraf ziekteverschijnselen zijn gezien.

Wanneer wel symptomen optreden, kunnen deze bestaan uit:

  • sloomheid
  • knarsetanden
  • buikpijn
  • spiertrillingen of stuiptrekkingen
  • soms neurologische verschijnselen

Omdat de symptomen niet altijd specifiek zijn, kunnen ze verward worden met andere aandoeningen zoals E. coli-diarree of hersenvliesontsteking.

Bij welke dieren komt het bloed voor?

Het bloed komt vooral voor bij lammeren en jonge dieren. Opvallend is dat de ziekte vaak voorkomt bij de best groeiende en best gevoede lammeren.

Volwassen dieren kunnen ook besmet raken, maar ontwikkelen meestal een zekere mate van immuniteit door herhaalde blootstelling aan de bacterie en toxines.

Hoe kan bloed worden aangetoond?

Omdat dieren vaak plotseling sterven, wordt de diagnose meestal gesteld door:

  • sectie (pathologisch onderzoek) van een gestorven dier
  • beoordeling van voeding en bedrijfsomstandigheden
  • uitsluiten van andere oorzaken van plotselinge sterfte

Sectie kan helpen om de typische orgaanveranderingen in met name de nieren vast te stellen.

Wat is de behandeling?

Behandeling van aangetaste dieren is vaak moeilijk vanwege het snelle ziekteverloop.

Mogelijke behandelingen zijn:

  • toediening van pijnstillers en ontstekingsremmers
  • behandeling met antibiotica
  • toedienen van vocht en/of elektrolyten

In de praktijk is behandeling echter vaak niet effectief, waardoor preventie de belangrijkste aanpak is.

Hoe kan het bloed voorkomen worden?

Preventie richt zich vooral op voermanagement en vaccinatie.

Belangrijke maatregelen zijn:

  • geleidelijke overgang van rantsoenen, vooral bij verandering naar energierijk voer
  • vermijden van plotselinge rantsoenwisselingen
  • zorgen voor voldoende ruwvoer (gras of hooi)
  • rantsoenen goed mengen en regelmatig voeren
  • voldoende voederruimte voor alle dieren
  • vaccinatie tegen het bloed vanaf drie weken leeftijd. Wanneer drachtige ooien worden gevaccineerd 4 tot 6 weken voor het aflammeren kunnen de lammeren antistoffen via de biest mee krijgen welke de lammeren 6 tot 12 weken beschermen. De vaccinatie van de lammeren kan eventueel gecombineerd worden met vaccinatie tegen zomerlongontsteking.
Rundveedierenartsen Wolvega
Privacyoverzicht

Deze site maakt gebruik van cookies, zodat wij je de best mogelijke gebruikerservaring kunnen bieden. Cookie-informatie wordt opgeslagen in je browser en voert functies uit zoals het herkennen wanneer je terugkeert naar onze site en helpt ons team om te begrijpen welke delen van de site je het meest interessant en nuttig vindt.